Zoals afgesproken zou ik wat meer foto’s gaan plaatsen van onze andere dieren. Ik begin met onze hond Amy(Lee) 
Amy is op 21 mei 2005 bij ons komen wonen. Ze was op dat moment rond de 5/6 maanden jong en komt uit het asiel te Oss. Haar geboortedatum is naar schatting op 13 december 2004.
Na het overlijden van onze honden Dirk en Dino besloot ik dat ik toch weer een hondje wilde maar dit keer uit het asiel. Na veel speurwerk op het internet kwam ik bij Amy terecht, een prachtige dame die al op zo’n jonge leeftijd in het asiel moest doorbrengen was voor mij not done dus wilde ik haar ophalen. Helaas was ze tegen de tijd dat ik eindelijk een reactie naar het asiel wilde sturen al opgehaald door andere eigenaars dus ging mijn speurtocht weer verder. Na 2 weken stond ze weer op de site van het asiel wat ik erg vreemd vond maar heb meteen actie ondernomen want op een of andere manier moest ze hier zijn.
Toen we bij het asiel in Oss aankwamen moesten we even wachten in de hal van het asiel zodat ze Amy gingen halen want als een heel gezin langs al die hokken gaan lopen zouden de overige honden behoorlijk van slag kunnen raken. Op het moment dat ze er aan kwam was het een en al feest, van onze kant uit maar ook van haar kant uit. Er waren geen bijzonderheden aan haar buiten dat ze pas bij een eigenaar gezeten had die haar na een weekend al weer terug bracht ivm een allergie en dat ze de weken daarvoor aan de antibiotica gezeten had.
Nadat we Amy een paar weken in huis hadden waren ons al een aantal dingen opgevallen. Ze deed behoorlijk agressief naar andere mensen toe, zeker als we op straat liepen, ze liep raar met haar achterhand en beet zichzelf helemaal kapot. Na onderzoek bij de dierenarts en informatie van het asiel kwamen we er achter dat Amy een gedragsstoornis, super zware HD beiderzijds en 3 verschillende allergieën waaronder huismijt type 4 heeft. Natuurlijk schrokken we hiervan en zochten naar een oplossing om het leven voor Amy zo dragelijk mogelijk te maken. Amy is trouwens onze 3de hond met HD en we hebben besloten om haar niet te laten opereren ivm haar andere kwalen.
De dierenartsenpraktijk waar we toendertijd naar toe gingen had een arts die ons eigenlijk adviseerde om Amy maar in te laten slapen gezien haar kwalen en haar gedrag maar geen haar op ons hoofd die dat zou gaan doen omdat ze nog zo van haar leven geniet. Meteen zijn we naar een andere dierenartsenpraktijk gegaan die heel anders met haar omging. Waar haar gedrag vandaan komt is niet zeker maar het vermoeden bestaat dat ze mishandeld is geweest waarna ze is gaan zwerven voor ze in het asiel terecht kwam. Haar gedrag lijkt zeer dominant maar ze is een angstbijter. Voor haar allergieën konden we niet meer doen dan verschillende soorten voeding uitproberen en haar aan de prednoral te zetten ivm de jeuk die ze had (daar waar ze ook enorm dik van werd) en over de huismijt is veel te schrijven maar hoe schoon je alles ook zou houden je krijgt je huis nooit steriel genoeg zodat er geen huismijt meer in je huis zit.
Intussen heeft ze nog de nodige negatieve ervaring bij de dierenarts gekregen doordat ze een speelgoedje ingeslikt heeft waardoor ze aan haar maag geopereerd moest worden en later op de avond weer geopereerd moest worden omdat ze een bloeding had gekregen. Ook een nachtje logeren bij de dierenarts was geen succes voor haar en is uit onderzoek gebleken dat haar knieën enorme slijtage blijkt te hebben.
Afgelopen jaar ben ik de prednoral zelf gaan afbouwen omdat Amy wel heel dik geworden was, uiteraard is dit gemeld bij de dierenarts zodat alles goed in de gaten gehouden kon worden. Inmiddels is ze sinds ze gestopt is zo’n 10 kg lichaamsgewicht kwijt geraakt wat weer positief is voor haar heupen.
Als je alles bij elkaar rekent is Amy duidelijk een pechvogeltje in een hondenvelletje maar zolang zij geniet van het leven, genieten wij van haar. Uiteraard weten we dat het over een tijdje afgelopen kan zijn als de pijn die ze elke dag voelt ondraaglijk is maar zolang ze nog niet op de pijnstillers zit kunnen we nog een hele tijd van haar genieten
